Istnienie domowej instalacji gazowej na gaz ziemny, w przeciwieństwie do wodociągowej, kanalizacyjnej i grzewczej, jest całkowicie zależne od dostępności sieci gazowej. Warto wiedzieć, jak przebiega podział między siecią a instalacją oraz jakie są prawa i obowiązki użytkownika i dostawcy gazu.

Sieć gazowa.

Sieć gazowa jest własnością dostawcy gazu. Pod nazwą "sieć" ukrywają się rury, armatura (uzbrojenie) i urządzenia wodne, które znajdują się poza budynkiem (granicami nieruchomości). Sieć gazowa ma następującą hierarchię:
• Sieci przesyłowe (gazociągi wysokiego ciśnienia - powyżej 1,6 MPa);
• Sieci rozprowadzające (średniego ciśnienia - powyżej 10 kPa, ale mniej niż 0,5 MPa lub średniego podwyższonego średniego ciśnienia - do 1,6 MPa)
• Sieci rozdzielcze (średniego lub niskiego ciśnienia - do 10 kPa).
Granicą między sieciami przesyłowymi a rozprowadzającymi jest stacja redukcyjna.
Sieć rozprowadzająca przechodzi w sieć rozdzielczą w budynku rozdzielni.
Przewody gazowe prowadzone są pod ziemią, co zabezpiecza je przed wpływem warunków atmosferycznych. W miarę możliwości przebieg przewodów jest zgodny z linią drogi. Takie rozwiązanie pozwala na łatwe włączanie nowych odbiorców do sieci.
Przyłącze: przejście sieć – instalacja.

Włączenie odbiorcy następuje poprzez przyłącze, mocowane do przewodu sieci rozdzielczej. Przyłącze stanowi odcinek rury łączący sieć z instalacją - rurami i urządzeniami w budynku (na terenie nieruchomości). Przyłącza oznaczane są znakami informacyjnymi. Na znaku podana jest średnica (w mm), spadek przyłącza (w promilach) oraz jego długość (w m) oraz rodzaj sieci (średnio - czy niskociśnieniowa). Może być też podany materiał, z którego jest wykonane przyłącze (najczęściej stal ocynkowana - wtedy nie ma informacji o materiale; bądź polietylen oznaczony jako PE). Na przyłączu zamontowany jest główny kurek gazowy oraz (jeśli jest potrzebny) reduktor ciśnienia. Urządzenia umieszczone są w szafce gazomierzowej na granicy nieruchomości lub na ścianie budynku. Granicą między siecią a instalacją jest kurek gazowy główny - własność dostawcy.

Instalacja gazowa.

Instalację gazową można podzielić na zewnętrzną (na terenie nieruchomości, ale poza budynkiem) i wewnętrzną (w budynku). Podział ten wydaje się oczywisty, ale jest istotny przy doborze materiału instalacyjnego - do instalacji zewnętrznej można użyć tylko rur stalowych, a do wewnętrznych - stalowych i miedzianych. W budynku wielorodzinnym można wyróżnić też instalacje mieszkaniowe. Granicą instalacji mieszkaniowej jest gazomierz, zamontowany w mieszkaniu bądź na klatce schodowej i wyposażony w kurek kulowy. Każdy właściciel mieszkania rozlicza się z dostawcą gazu indywidualnie.
Która część czyja?
Ponieważ gaz może być dostarczony tylko z sieci, obowiązki i prawa użytkownika i dostawcy są jasno określone.
Dostawca:
• jest właścicielem przyłącza, kurka głównego i gazomierza;
• wykonuje projekt oraz załatwia wszelkie formalności urzędowe związane z wykonaniem przyłącza (chyba, że właściciel budynku chce załatwić to sam);
• wykonuje budowę przyłącza i nadzoruje ją;
• przygotowuje warunki dostawy gazu;
• przeprowadza tzw. odbiór instalacji (zatwierdza jej wykonanie);
• ma obowiązek regularnie przygotowywać rozliczenia za usługi;
Odbiorca:
• jest właścicielem instalacji domowej;
• występuje do dostawcy gazu o wydanie warunków technicznych;
• występuje do dostawcy o przygotowanie umowy na dostarczanie gazu;
• załatwia pozwolenie na budowę instalacji domowej i jej wykonanie (zleca uprawnionej firmie);
• zleca firmie kominiarskiej sprawdzenie wentylacji i podłączenia odbiorników do przewodów spalinowych;
• podpisuje i przechowuje protokół odbioru instalacji;
• regularnie wnosi opłaty za zużycie gazu.

Instalacje gazowe - nowy system

Na rynku dostępny jest już system rur miedzianych łączonych przez zaprasowywanie, przeznaczony do budowy instalacji gazowych.

Polskie prawo budowlane długo nie zezwalało na stosowanie połączeń zaprasowywanych w instalacjach gazowych, choć rozwiązanie to od dawna stosowane jest w całej Europie. Przełom nastąpił w marcu 2009 roku, kiedy to podpisane zostało Rozporządzenie Ministra Infrastruktury zmieniające poprzednie rozporządzenie w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75 poz. 690 z 2002 r. z późniejszymi zmianami). Według starego prawa rury w instalacjach gazowych musiały być łączone lutem twardym. W nowym rozporządzeniu dodano akapit: „Dopuszcza się stosowanie innych sposobów łączenia rur, jeżeli spełniają one wymagania szczelności i trwałości określone w Polskiej Normie dotyczącej przewodów gazowych dla budynków”. Dzięki tej zmianie system zaprasowywanych instalacji gazowych, po uzyskaniu aprobaty technicznej i certyfikatów zgodności Instytutu Nafty i Gazu w Krakowie, został dopuszczony do sprzedaży i stosowania w naszym kraju.

Bezpieczeństwo
System łączenia rur miedzianych o wymiarach od 12 do 54 mm stosuje się do budowania bezpiecznych i wydajnych instalacji gazowych oraz do układania przewodów w warunkach utrudnionych. Wszystkie złączki wyposażone są w najwyższej jakości element uszczelniający. Wyraźne, żółte oznakowanie wszystkich komponentów wyklucza możliwość pomyłki. Przejścia gwintowane i łączniki specjalne wykonane są z niezniszczalnego brązu. Bezpieczeństwo gwarantuje dodatkowo charakterystyczny profil SC-Contur. Dzięki temu opatentowanemu rozwiązaniu omyłkowo niezaprasowane połączenia są natychmiast wykrywane podczas próby szczelności. Zakres ciśnienia dla przeprowadzenia próby dla mediów gazowych wynosi od 22 mbar do 3 bar.

Szybko, łatwo, wygodnie
Montaż instalacji w technologii zaprasowywanej zajmuje o ok. 30% mniej czasu w porównaniu do lutowania i eliminuje zagrożenia wynikające z operowania otwartym ogniem. Ponadto w przypadku używania lutu twardego podwyższona temperatura łącznika (ponad 450°C) często powoduje uszkodzenie warstwy tlenku miedzi, która chroni materiał przed korozją. Jakość połączeń zależy też w dużym stopniu od pewnej ręki i sprawności manualnej montera. Takich problemów nie ma przy zastosowaniu połączeń zaprasowywanych, które w sposób prawidłowy i szczelny po krótkim przeszkoleniu z łatwością wykona każdy instalator. Złączka zostaje po prostu nasunięta na rurę miedzianą na oznaczoną głębokość, a następnie zaprasowana elektrohydraulicznie za pomocą akumulatorowej lub sieciowej zaciskarki, co trwa kilka sekund. Dopasowane elementy systemowe umożliwiają realizację instalacji gazowej w nowych budynkach zarówno jednorodzinnych, jak i dużych obiektach. Nadają się także do remontów starych instalacji.

NASZA FIRMA WYKONUJE ISNTALACJE GAZOWE:

W dowolnej technoligii co to oznacza:

- sieć przyłączeniową wykonamy w technologii rur zgrzewalnych lub spawanych w zależności od wytycznych projektowych 

- w budynkach możemy wykonać instalcję w technologii spawania gazowego rur stalowych, a także w technologii rur zaciskanych systemu Sahna

- przy nowych inwestycjach możemy uczestniczyć przy odbiorze gazowni, a także możemy pomóc przy wykonaniu takiego odbioru.

SPRAWDŹ NAS!

cofnij